Zastosowanie faksu elektronicznego zintegrowanego z systemem poczty elektronicznej, obiegiem dokumentów oraz aplikacjami finansowo-księgowymi i MRP/ERP znacząco redukuje koszty obsługi korespondencji elektronicznej oraz ujednolica kanał komunikacji z partnerami handlowymi.

Redukcja kosztów jest związana nie tylko z usprawnieniem procesu obsługi klientów oraz zmniejszeniem nakładów wewnętrznych na obsługę wysyłki, odbierania i archiwizacji korespondencji faksowej, lecz również nakładów związanych z wewnętrznym obiegiem dokumentów – w tym wsparciem dla użytkowników pracujących zdalnie, czy też przydzieleniem własnych numerów faksowych działom, co usprawnia wewnętrzny przepływ korespondencji i eliminuje zbędne ogniwa.

Rozwiązaniem, które wdrażamy najczęściej jest oprogramowanie GFI FaxMaker. Współpracuje z szeroką gamą serwerów SMTP włączając w to Lotus Notes i serwery Linuxowe, natywnie integruje się z Microsoft Exchange Server, posiada specjalizowany interfejs do SAP, jak również szeroką gamę możliwości integracji z oprogramowaniem zewnętrznym.

Elastyczny sposób licencjonowania oprogramowania w porównaniu z dużą stabilnością i funkcjonalnością umożliwiają wdrażanie go od małych firm po międzynarodowe korporacje.

Dodatkową funkcją oprogramowania jest wbudowana bramka SMS, umożliwiająca rozszerzenie komunikacji elektronicznej również na ten kanał.

Jako łącze obsługujące faks najlepiej sprawdza się ISDN, przy wsparciu specjalizowanej karty zapewniając wysoką stabilność, kompatybilność z innymi urządzeniami i szybkość pracy. Dla komunikacji SMS można wykorzystać popularne modemy GSM lub zewnętrzne serwisy wyspecjalizowane w masowej wysyłce SMSów.

Klientem wykorzystywanym do obsługi faksów i SMSów (zarówno do wysyłania jak i odbierania) może być zwykły klient pocztowy – umożliwia to agregację i gromadzenie korespondencji ze wszystkich kanałów elektronicznych w jednym narzędziu, usprawniając tym samym pracę i zmniejszając narzut administracyjny rozwiązania.

Szukając taniego oprogramowania do pełnej archiwizacji sieci posiadającej kilka serwerów Windows, Linux lub NetWare (także środowisk heterogennych, gdzie wspólnie występują np. serwery Windows i Linux) warto zapoznać się z oprogramowaniem Yosemite Server Backup dostarczanym przez Barracuda Networks.

Oprogramowanie to w najprostszej wersji często dodawane jest przez różnych producentów (np. HP) do sprzedawanych przez nich napędów i autoloaderów z uwagi na obsługę wielu systemów operacyjnych, prostotę i funkcjonalność.
Warto jednak przyjrzeć się wyższym wersjom oprogramowania Yosemite Server Backup pod względem funkcjonalności, ceny i sposobu licencjonowania, gdyż obecnie jest to jedna z najtańszych możliwości zakupu pewnego, w pełni funkcjonalnego i zcentralizowanego rozwiązania archiwizacji serwerów.

Przykładowo:

• Za 429 EUR netto dostępny jest pakiet Yosemite Server Backup SBS/EBS umożliwiający pełen backup środowiska Ms Windows Small Business Server lub Ms Windows Essential Business Server do 3 serwerów Ms Windows, z wbudowaną obsługą AD, Ms SharePoint Serices, Ms SQL, Ms Exchange, Disaster Recovery, Disk-To-Disk To Any, obsługą napędów i bibliotek taśmowych itp.
• Za niespełna 1400 EUR netto można kupić najszerszą wersję oprogramowania Yosemite Server Backup Unlimited pozwalającą na archiwizację nielimitowanej (prawie) liczby serwerów w sieci. Dodatkowo „w cenie” dodawana jest obsługa systemów Windows, Linux i Netware oraz agenci dostepni w wersji SBS/EBS (również bez limitu serwerów).

Propozycja Unlimited jest o tyle ciekawa, że większość rozwiązań konkurencji każe sobie bardzo słono płacić za każdy dodatkowy serwer czy agenta, które to w Yosemite Server Backup są w cenie.
Porównując Yosemite Server Backup z innymi rozwiązaniami na rynku łatwo można dojść do wniosku, że przy kilku serwerach w sieci cena oprogramowania jest kilkukrotnie (sic!!!) niższa niż podobna konfiguracja u konkurencji.

Wśród obsługiwanych systemów operacyjnych znajdują się najnowsze systemy z rodziny Microsoft Windows (serwerowe i desktopowe), Netware 6.5 oraz wybrane dystrybucje Linuxa, w tym RedHat, Suse i Ubuntu.

Dla wszystkich, którzy zastanawiają się nad wdrożeniem rozwiązania producent przewidział możliwość pobrania bezpłatnej, w pełni funkcjonalnej przez 30 dni, testowej wersji oprogramowania. Można je zainstalować testowo, zapoznać się z nim i zweryfikować, czy spełnia nasze wymagania. Jeżeli zdecydujemy się na zakup nie ma konieczności ponownej instalacji i konfiguracji oprogramowania – do istniejącej instalacji testowej w celu uzyskania w pełni funkcjonalnej wersji wystarczy dopisać zakupione kody licencyjne.

Opis dostępnych wersji znajduje się pod adresem: http://www.barracudaware.com/products/server-backup/products
Prezentacja działania interfejsu produktu dostępna jest pod adresem: http://www.barracudaware.com/demos

Oprogramowanie Yosemite Backup dostępne w Polsce: http://www.yosemitebackup.pl/

Dystrybucja Ubuntu w wersji 10 ma wbudowaną obsługę Microsoft Hyper-V, co jest miłym zaskoczeniem i niejako dobrze nawiązuje do poprzedniego posta.

Dla wszystkich, którzy chcieliby wdrożyć Ubuntu w zwirtualizowanym środowisku Microsoft Hyper-V poniżej zamieszczam krótki tutorial dla instalacji Ubuntu Server 10.04 LTS:

Tworzymy maszynę wirtualną w przystawce Hyper-V Manager, jako kartę sieciową wybieramy Legacy Network Adapter jednocześnie kasując istniejący Network Adapter i dopiero wtedy instalujemy system Ubuntu.

Po przejściu całego procesu instalacji Ubuntu i uruchomieniu serwera po instalacji nie należy martwić się, jeżeli nie będzie komunikacji sieciowej.
W moim przypadku po uruchomieniu wszystkich demonów komunikacja sieciowa nie działała, aczkolwiek system raportował prawidłowe ustawienia karty eth0, a nawet przy ustawieniu karty sieciowej na DHCP adres był prawidłowo pobierany w trakcie startu systemu.

Następnie należy zalogować się do Ubuntu i dokonać edycji pliku /etc/initramfs-tools/modules w celu załadowania modułów integrujących z Hyper-V. Nie ma konieczności doinstalowywania dodatkowych pakietów (jak Linux Integration Components dla Hyper-V), gdyż moduły te znajdują się w podstawowej instalacji Ubuntu 10.

Wykonujemy komendę:
# sudo nano /etc/initramfs-tools/modules

W celu uruchomienia modułów odpowiedzialnych za współpracę z Hyper-V w pliku należy dodać linie:
hv_vmbus
hv_storvsc
hv_blkvsc
hv_netvsc

po zapisaniu pliku należy wygenerować nowy obraz initrd komendą:
# sudo update-initramfs –u

Następnie wyłączamy system komendą:
# sudo halt

W konfiguracji maszyny wirtualnej dodajemy kartę sieciową Network Adapter (możemy jeszcze nie usuwać Legacy Network Adapter) i uruchamiamy maszynę wirtualną. Ubuntu rozpozna nową kartę (Network Adapter) jako seth0. Legacy Network Adapter jest widziany jako eth0.

Po zalogowaniu do Ubuntu sprawdzamy, czy moduły odpowiedzialne za współpracę z Hyper-V zostały uruchomione komendą:
# lsmod | grep hv_*

Jeżeli moduły są załadowane, możemy zmienić wykorzystywaną przez Ubuntu kartę Legacy Ethernet Adapter na nowy Network Adapter – w tym celu edytujemy plik /etc/network/interfaces komendą:
# sudo nano /etc/network/interfaces
i zamieniamy wszystkie wystąpienia eth0 na seth0

Po zapisaniu pliku wyłączamy maszynę wirtualną:
# sudo halt

i w konfiguracji maszyny wirtualnej usuwamy Legacy Network Adapter.

Po ponownym włączeniu maszyny wirtualnej możemy sprawdzić, czy nowa karta seth0 jest skonfigurowana prawidłowo komendą:
# ifconfig

Jeżeli wszystko chodzi proponuję skopiować obraz VHD lub wykonać snapshot maszyny

Microsoft udostępnia za darmo platformę Hyper-V, konkurencyjną dla darmowego VMware ESXi, ale... lepszą.

To co wyróżnia rozwiązanie Ms Hyper-V Server 2008 R2 (bo o nim mowa) to:

• Host Clustering
• Live Migration
• Obsługa przez Hosta do 1TB pamięci
• Obsługa przez Hosta do 8 procesorów fizycznych.

Pierwsze 2 funkcje są szczególnie intrygujące, jako że VMware każe sobie za nie słono płacić.
Microsoft udostępnia darmowe rozwiązanie wirtualizacyjne, które może pracować w klastrze fail-over, bez jakichkolwiek dodatkowych opłat za tę funkcjonalność...

Dodając do tego coraz lepszą obsługę systemów Linux oraz natywne mechanizmy obsługi systemów Microsoft - VMware ma czego się obawiać.

Microsoft liczy na rozpowszechnienie swojego środowiska wirtualizacyjnego - jak wiadomo, co się zainstaluje na początku - to zostanie do końca - łatwiej jest dokupić licencje, aniżeli przeinstalowywać całe środowisko...
Jednocześnie Microsoft częściowo ogranicza wsparcie techniczne dla części systemów pracujących w środowisku VMware, co zapowiada początek walki o klientów korpo, wymagających dla swoich systemów wsparcia producenta...

Więcej o Microsoft Hyper-V Server pod adresem http://www.microsoft.com/hyper-v-server/en/us/default.aspx